De klassieke decentrale architectuur in de automobielindustrie bestaat uit maximaal 100 Steuergeräten, waarbij aan elk regeleenheid een welbepaalde functie is toegewezen: motorregeling, airbag, ABS / ESP, stoelverstelling, airconditioning en nog veel meer. Elke regeleenheid werkt autonoom en communiceert via gateways met andere regeleenheid.  

In de loop van de afgelopen decennia heeft de decentrale architectuur een historische groei doorgemaakt; elke nieuwe functionaliteit werd aangevuld met een extra regeleenheid. Tegenwoordig stuit deze architectuur echter op haar grenzen: toenemende functionaliteiten verhogen de installatie- en bedradingsinspanningen binnen het voertuig aanzienlijk.

Bij de domeinarchitectuur worden de regeleenheid gegroepeerd in verschillende functionele domeinen. Elk domein is verantwoordelijk voor een bepaald onderdeel van het voertuig, zoals bijvoorbeeld de aandrijving, infotainment of veiligheid. De overkoepelende besturing van een domein wordt uitgevoerd door een zelfstandige high-performance computer (HPC). Deze coördineert de regeleenheden binnen zijn domein. Voor het functionele gebied veiligheid zouden dat bijvoorbeeld regeleenheden zijn voor rijhulpsystemen, ABS/ESP en stuursystemen.

In vergelijking met de decentrale architectuur neemt de bedradings- en installatie-inspanning af door het kleinere aantal ingebouwde regeleenheden. De domeinarchitectuur kan daardoor in vergelijking met de decentrale architectuur ook effectief bijdragen aan kosten- en gewichtsbesparing. Bovendien kunnen extra functies achteraf met weinig moeite worden geïntegreerd.

Bij de zonale architectuur vindt de structurering niet plaats op basis van domeinen, maar volgens lokale zones. Zo worden bijvoorbeeld binnen een zone in de auto meerdere functionaliteiten gebundeld. Daardoor kunnen functies zoals aandrijving en infotainment ook in een zonezonecontroller worden samengevoegd en verwerkt. De overkoepelende aansturing van de verschillende zonezonecontroller gebeurt daarbij door een centrale HPC. Het voordeel ligt voor de hand: een vermindering van het aantal regeleenheden en de bijbehorende bekabeling met wel 50 procent.

De eisen die hieruit voortvloeien voor een HPC zijn groot: niet in de laatste plaats vereisen de verwerking van beeldgegevens in de infotainment-sector of de camerasystemen voor autonoom rijden een veilige, snelle gegevensoverdracht met korte latentietijden. Tegelijkertijd mag de signaaloverdracht onder geen enkele omstandigheid uitvallen – de betrouwbaarheid ervan moet te allen tijde gewaarborgd zijn.  

Hoge prestaties, snelle en vooral betrouwbare gegevensoverdracht – soms onder ongunstige omgevingsomstandigheden – zijn dus ook eisen die aan de ingebouwde connector worden gesteld.